این روزهای سحر قصه ام

امروز دلم برای قبلاً هایم تنگ شد . خوبه که خودمو داشتم . راضی ام از خودم.

امروز خیلی اتفاقی یکی از عکسای قدیمی مو دیدم (برای دو سال پیش) دیدم چقدر جوون بودم . چقدر ناز و دوستداشتنی و ظریف بودم .  چقدر خودمو دوست دارم . شدید و عجیب دلم برای خودم تنگ شد  . شاید باز دوسال دیگه همین حسو داشته باشم .

این روزای من . پر از فکر و تصمیم و رویا و هدفه.

خداروشکر همراه عشقم داریم زندگیمونو میسازیم و هر دو دلمون میخواد به بهترین شکلی که میتونیم بسازیمش. داریم قشنگ رنگش میزنیم هر دو عاشق زندگی مشترکمونیم.

من سحرم . همون سحر ذوقی و خوشگل که بخاطر یه دندونش که اومده روی اون یکی ناراحت میشه ولی خدارو شکر میکنه .

سحری که عاشق شوهرشه  هنوز وقتی امید زنگ میزنه . ضربان قلبم زیاد میشه عطر میزنم و اگه شلخته باشم معذب میشم. هنوزم پیراهن های شوهرمو بو میکنم . هنوز موقعی که تخت و جم میکنم بالشتش رو بو میکنم و قربون صد قه اش میرم. هنوز هم وقتی از دور میبینمش ته دلم قند آب میشه و از ته دل لبخند رضایت میزنم بخاطر اینکه همسر منه و مال شخص دیگه ای نیست.

همون سحری ام که هنوز زیارت عاشورا میخونم و خیلی خوشحالم. آرامش قشنگی بهم میده . همچنان حاجتم رو میده . خدایا شکرت

سحری ام که مهربونی اولین خصلتیه که هر کسی ازش یاد میکنه .خوشحالم

همون سحری که به هیکلش به کرم های مختلفش خیلی اهمیت میده . هنوز کرم های  کلیون برای پوست لطیفم میخرم . و برای موهام از محصولات نلی استفاده میکنم .

سحری ام که عاشق خونه ی نقلیه 70 متریمون هستم . هر روز دوست دارم تمیزش کنم تا برق بزنه . تمیز بودن یخچال و فریز برام در اولویته و خیلی برام اهمیت داره اصلاًخستگیمو از تنم در میکنه. عاشق جم و جور کردن خونه ام.عاشق غذا پختنم. 

هرکسی میاد خونمون ناخودآگاه میگه خونتون چقدر انرژی مثبته . تو خونمون یه عالمه جا شمعی دارم . موقع اذان حتما میزارم که صدای قرآن و اذان تو خونمون پخش بشه. خدایا ما خونمونو خیلی دوست داریم . چون هدیه ای بی نظیر از طرف تو. خودت هم مراقبش باش لطفاً

سحری ام که عاشق موی بلونده . عاشق رنگ صورتی و آبی فیروزه ایه . عاشق ظرفه و از دیدن و خریدنشون سیر نمیشه . عاشق عطرم. الان  GIVENCHYصورتی استفاده میکنم که عطر مورد علاقمه. عاشقشم.

هنوز از ظرف شستن خیلی بدم میاد اما انجام میدم.

میخوام دوباره شروع کنم به رانندگی . دیگه نمیخوام بترسم. بعد از سه سال رفتم گواهی نامم رو تمدید کردم

راستی من هنوز عاشق سریالهای کره ای هستم و عجیب بهم انرژی و انگیزه میدن .

 و من سحری ام که در آرزوی مادر شدنه . برای خودم جالب و خنده داره که میخوام مادر بشم و انقدر دوست دارم مادر شدن رو. میدونم وجودم یه دختر پر از ذوق و شوقه . میدونم مادر بشم بزرگ میشم . اما تمام لحظه های بچه مو باهاش بچه گی میکنم. من بزرگ میشم تا الان هم خیلی بزرگ شدم. اما دوست دارم .

چقدر بزرگ شدم چقدر برای خودم مادر شدم برای خودم معلم شدم الگو شدم . برای خودم همه چیز شدم .

شاید دلم برای این روزهام که خودمم و خودم تنگ بشه . اما خوشحالم که خیلی از حس و حالمو  ثبت کردم . یه نفس عمیق میکشم و میگم: آخیییششش

دارم 29 سالگی ام را زندگی میکنم. هنوز راه وسیعی رو در پیش رو دارم . هنوز خیلی از عمرم باقی مونده . از اینجا به بعد رو باکلی تجربه دارم میرم جلو با نگاهی که مال خودمه. کوله بارم پر از تجربه هاست و هنوز جا داره برای کلی تجربه های دیگه.

از اینجا به بعد و بهتر قدم بر خواهم داشت .تا اینجا کلی از راه رو ناخواسته اومدم . باد وبارون من و به اینجا رسوند اما از اینجا به بعد فرق میکنه .  با ایمانی بیش از اینها, با مسئولیتی فراتر از این حرف ها با نگاهی عمیق تر در راهم. حالا دیگه میدونم مسئولیت همه چیز با خودمه . آرزوهام تو دستمه . هدفم در پیش رومه .

برای راهم نور میخواهم که هست. تکیه گاه میخواهم که هست . یار میخواهم که هست . خودم رو به خدای توانایم سپرده ام . که او بهترین بهترین هاست.